· 

Dank je wel!

De markt: Een van de leukste leer en ontdekplekken voor kinderen, vind ik zelf. Afgelopen vrijdag waren we er weer. (als het kan elke week) We beginnen altijd bij de groente en fruit kraam. Inmiddels weet mijn zoontje dat hij daar altijd wat lekkers krijgt dus dat vind hij wel heel leuk. Ook vandaag wordt hij niet teleurgesteld en wordt er aan hem gevraagd of hij een banaantje lust. Heel graag en dank je wel! Lekker smullend verzamelen we al onze boodschappen.

 

We vervolgen onze weg naar de notenkraam. Onderweg komen we Opa en Oma tegen. Even een gesprekje over hoe het gaat. Dit betekent voor mijn zoontje, even wachten en aan het eind dag zeggen. Niet al te makkelijk als je zo ondernemend bent. Als ik zeg hier blijven en wachten, loopt hij weg. Bevestig ik deze woorden met het gebaar wachten en klaar kan ik duidelijk aangeven dat een gesprekje een begin en eind heeft. Dit maakt het al een stuk makkelijker. Aan het eind van het gesprek zwaaien we gedag. Dit is een van de alledaagse gebaren die iedereen gebruikt.

 

Op naar de notenkraam. Ineens rent meneer weg. Blijkbaar heeft hij iets op het oog. Ja hoor! hij weet dat het wiebelwagentje eraan komt. Prima, daar mag hij even in spelen. Vandaag heeft hij geluk want een ander kindje heeft zijn oog ook laten vallen op het wiebelwagentje. Samen nemen ze plaats. De oma van het andere kindje gooit 50 cent in de machine en daar gaan ze. (Ik heb natuurlijk even netjes gevraagd of mijn zoontje mocht blijven zitten). Twee blijde gezichten waar wij op onze beurt dan weer van genieten. Bedankt mevrouw!

 

Als het bewegen en de muziek klaar is, is het tijd om door te gaan naar de notenkraam. Druk het gebaar van nootjes makend, lopen we naar de kraam. Wanneer het onze beurt is doe ik mijn bestelling. De man achter de kraam vraagt vervolgens of mijn zoontje een rozijntje mag. Natuurlijk mag dit. Vervolgens komt er een heel doosje rozijnen tevoorschijn. Ook hier is een bedankje op zijn plaats.

 

Op naar de fiets, want we hebben alles verzameld. In eerste instantie loopt mijn zoontje stevig weg. Maar al snel staat hij stil. Wat is er? Helpen gebaart hij naar me. Hij vraag of ik zijn doosje rozijnen wilt openen, want dat lukt hem niet. Dat is natuurlijk geen probleem en eenmaal open is het doosje zo leeg :)

 

Wachten, hulp vragen, dank je wel of sorry zeggen is niet altijd even makkelijk. Zelfs wij als volwassenen vinden dit nog wel eens lastig. Toch vinden we het wel heel netjes en belangrijk dat kinderen dit allemaal kunnen. Baby- en kindgebaren helpen om de abstracte begrippen, zoals wachten, dank je wel, sorry, helpen, tastbaar te maken. Dit maakt dat een kindje deze begrippen beter kan begrijpen maar ook kan toepassen. Zeker wanneer je kindje een peuter wordt/is, worden deze gebaren heel goed toepasbaar.