· 

Gebaren zijn de ondertiteling van gebrabbel

Het is zover. Ons zoontje begint te praten. Ja, hij zei al wel wat woordjes. Papa, mama, oma, opa, meer en huis maakten al een hele tijd deel uit van zijn repertoire. Daarnaast is hij ook echt te herkennen aan zijn typische 'huh'.  Zodra hij wat ontdekt, en dat is nogal vaak op een dag, komt deze 'huh' te voorschijn. Maar het verder ontwikkelen van spraak bleef nog wat uit. Hij begrijpt wel alles hoor, daar echt geen probleem. Hij kan zichzelf ook prima duidelijk maken. Vanuit zichzelf deed hij dit al en door het aanleren van de gebaren ging dit nog makkelijker. 

 

Ondanks dat ik weet en geleerd had dat gebaren heel handig zijn, juist als kinderen gaan praten, ervaar ik dit nu echt elke dag als voordeel. Want kinderen gaan praten, maar de woorden klinken nog echt niet volledig. En hoe weet je nu wat hij bedoelt als hij ma zegt... 

Oma klinkt als ma, maar we kwamen er deze week achter dat bumba ook ma is. En de kat bij oma zegt miauw en dat is toch ook echt ma. 

 

Verder hebben wij een ami in huis. Dit is de grootste vriend van ons zoontje. Het is een flamingo. Heel toepasselijk dat hij hier 'ami' van gemaakt heeft.

 

Op het moment komt er elke dag wel een woord bij. Ik voel me af en toe echt een raadmachine. Mijn zoontje wijst naar de tv en zegt BIJ. Een bij zeg ik. Neeeee. Een wesp? Neee…. vervolgens gaat hij met zijn vingertjes over zijn borst en zegt bij. Oooooh blij! De beestjes in het filmpje waren heel blij. Wat goed van hem dat hij zijn woord in dit geval kracht bij zet door het gebaar te maken. En dit doet hij elke keer als wij het niet snappen. 

Hij praat. Wij raden en hij maakt het gebaar er bij.  Het ontroert me nog elke keer. Ik loop namelijk zelf al een half jaar als een malle gebaren te maken bij mijn woorden en soms denk ik wel eens. Hij onthoud ze niet. En nu ineens, nu hij ze nodig heeft, haalt hij ze tevoorschijn. 

 

Hij gaat ook gewoon lekker door met praten. Sterker nog, ik denk dat hij door kan omdat hij ons duidelijk kan maken wat hij wilt zeggen. Als wij dit woord begrijpen, gaat hij namelijk lekker door naar het volgende woord wat hij na kan praten. Ik zeg tegen hem, dat zijn blaadjes van de boom (ondersteunt door gebaren). Hij test eens een paar keer de klank: 'BO.  En een dag later past hij het ineens toe tijdens een boekje lezen. Ik hoor papa vragen. Wat bedoel je?  'BO'. en ik zie ineens wat vingertjes van boven naar beneden bewegen. Wat bedoelt hij nu vraagt papa? Boom zeg ik. Jaaaaa zegt ons zoontje.  En hij is BIJ

 

Kinderen denken in beelden. Het helpt hen enorm als zij beeld krijgen bij de woorden die ze horen. Wanneer je gebaren inzet, dan geef je hen een beeld bij het woord. Zo begrijpen zij het woord beter en kunnen dit makkelijker onthouden. 

Andersom werkt het dus ook. Wanneer zij zelf de gebaren inzetten, bij hun woord, ondertitelen ze hun gebrabbeld met een beeld. Voor ons als ouder is dat enorm handig omdat wij hen dan veel beter begrijpen. 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0